De eeuwige wederkeer van

Hobbes en Balkenende



klik om een oordeel te geven!
Nu Balkenende dan uiteindelijk heeft toegegeven dat het volkenrecht in de oorlog tegen Irak 'adequater' had kunnen worden toegepast, rest de vraag: wat is het volkenrecht eigenlijk waard?

Van de zeventiende-eeuwse denker Thomas Hobbes stamt het dictum 'Auctoritas, non veritas facit legem'.  Wat zoiets wil zeggen als dat geen enkele orde of recht een definitieve waarheidsgrond heeft. Of met andere woorden: goedbedoeld, dat volkenrecht - en ongetwijfeld steunend op fraaie en onbetwijfelbare uitgangspunten - maar als het erop aan komt, heb je gewoon een stevige macht nodig om de orde te handhaven. En als die macht daartoe het recht opzij moet schuiven - omdat er bijvoorbeeld geen mandaat ligt om een land binnen te vallen - dan zal ze dat doen.

Wat betekent dat voor het volkenrecht? Het zou te cynisch zijn, en onrecht doen aan de enorme ontwikkeling van het internationale recht, om te stellen dat het volkenrecht hooguit een dun vernislaagje is op louter een internationaal machtspolitiek spel. Maar het dictum van Hobbes betekent wél een zekere tempering van de hooggespannen verwachtingen van het internationale recht. Dat hoeft overigens geen slechte zaak te zijn. Het idee dat óók het Westen niet die onbetwistbare kruisridder is van het internationale recht, maar het volkenrecht opzij kan schuiven  - pardon, dat recht 'adequater' had kunnen toepassen - dwingt tot morele bezinning. Okay, soms kan de situatie zo dwingend zijn, dat een soevereine natie moet worden aangevallen, ook als er geen duidelijk mandaat ligt van de internationale gemeenschap. Maar wanneer? En ten koste van wat?

In het geval van Nederland en Irak: wat was de morele kwaliteit van de beslissing, die destijds in 2002  werd genomen? De berichten dat die beslissing in feite in een kwartiertje was bekokstoofd op het Ministerie van BuZa door Jaap de Hoop Scheffer en diens invloedrijke clubje van atlantici, en dat Balkenende slechts volgde, spreken dan voor zich. Hier was niet eens sprake van een beslissing, maar van een volkomen voorspelbare atlantische reflex. Daar doen ook de realpolitieke lessen van Hobbes niks aan af.
  

Reacties

Intressant , zowiezo vraag ik me af waar de irak oorlog uberhaupt goed voor was aangezien er genoeg landen zijn die leven in een dictatuur waarom dit land ?! is niet het een gekke gedachte dat het ene land zich met het andere gaat bemoeien over zijn staatsvorm ! ik zie dit zowiezo als een vorm van immoraliteit omdat een volk zelf van een dicatator af moet willen !? dus ook zelf verantwoordelijk is voor zijn sitautie ?!

Meester op 21-03-2011 om 01:29