klik om een oordeel te geven!
Terwijl ik mijn drie blogs teruglees valt me op dat ik steeds rond het thema ‘midden’ cirkel. Het begon met het ‘midden’ van de ecologische ramp die gaande is en de vraag waarom we ons die zo moeilijk voor kunnen stellen. Vervolgens de vraag of we in de wetenschap van die zich voltrekkende ramp een midden kunnen vinden tussen gewoon doorleven en dingen proberen te veranderen (en vooruit, het ging ook gewoon over mijn vliegangst). Tot slot schreef ik over hoe lastig het kan zijn om in een grootstedelijke ruimte een midden te vinden tussen mensen negeren en je voor ze open stellen. Steeds dus had ‘midden’ te maken met ‘er middenin zitten’, met een gebrek aan overzicht, met ergens door overvallen worden en niet precies weten wat je moet doen.

Ecosoof Timothy Morton (die ik hier op de valreep graag introduceer, hoewel hij nog lang niet bekend genoeg is om tot de G8 toe te treden – misschien een volgende keer?) zou zeggen dat het niet over ‘midden’ maar over ‘tussen’ zou moeten gaan. Want aan midden kleeft een gevoel van centraal staan en wij mensen, de filosofen voorop, moeten ophouden ons het centrum van de wereld te wanen. Als er ergens over nagedacht moet worden, dan is het volgens Morton de opwarming van de aarde. Klimaatverandering is een hyperobject, stelt hij: we kunnen het niet afbakenen, het heeft geen duidelijk einde of begin en strekt zich zo ver uit in tijd en ruimte dat het ons bevattingsvermogen te boven gaat. Maar dat betekent niet dat het niet bestaat. Dit hyperobject is werkelijk en dringt in ons door. Wij zijn allemaal onderdeel van het hyperobject klimaatverandering. Maar hoe denk je over iets na waar je geen afstand toe kan bewaren en wat zich bovendien nauwelijks denken laat?

Dat blijkt ook buiten de filosofie nog best lastig. Dat ik de laatste tijd zo met het midden bezig was, had vast niet alleen met de filosofie te maken. Vorige week kon ik eindelijk met enige afstand (het kan dus toch!) naar mijn situatie kijken. Ik zag in dat ik langzaam kopje onder ging in de maalstroom van baan, man, kind, en andere dingen die voorbijkomen en waar ik zo nodig iets mee moet. Nog zo'n midden dat vandaag de dag vaak moeilijk te vinden is en waar menigeen mee worstelt: dat tussen werk en privé. Met aan tegenzin gepaarde opluchting stop ik daarom als redacteur van de G8 van de Filosofie. Hier past geen middenweg. 

Maar dat betekent natuurlijk niet dat het project uit mijn hart of oog verdwijnt! Ik zal de komende maanden op het onbetamelijke af verkondigen dat de G8 van de Filosofie er moet komen en dat daar meer voor nodig is dan een beetje stemmen of meedenken. Keiharde cash, daar draait het om! En als die investering zich uitbetaalt in een heuse filosofentop, kunnen we het nog eens hebben over die fixatie op het financiële...

Reacties

ieders welzijn staat voorop dat is niet strikt voorbehouden voor kinderen, een baby mag egoistisch zijn uit lijfsbehoud
schreeuw maar als je honger hebt het gaat om overleven! Later als het kind ouder wordt kun je dit bespreken, op een hoger niveau en leg je uit dat dit niet zo werkt. Leer het kind respect te hebben voor oudere en wijzere mensen, en lering te trekken van mensen die meer levenservaring hebben. Maar niet op voorhand het kind centraal stellen, maar leren zichzelf in anderen te ontdekken. En dan nog iets, een kind is van de geboorte af in opleiding wij moeten ze dat niet onthouden!

Jaap op 08-12-2013 om 10:06

Ik vraag me af wat nu bedoelt wordt met het ""centrum "" welke centrum en waarom het centrum .
Waarom zou een kind in het centrum van het leven moeten staan of een volwassen persoon welke centrum wordt nu aangeduid op welke manier .
En dan nadenken over ons millieu wordt daar al niet meer dan genoeg over nagedacht , denken we nu niet teveel over teveel onderwerpen , is het niet veel beter ons te concentreren per gedachten en niet 10 dingen tegelijk vandaag leven we en dus denken we over vandaag en morgen is weer een nieuw dag ..... in die concept ......

jan-paul op 06-12-2013 om 22:39

bovenstaande reactie is behoorlijk bekrompen zeg.Lekker kort door de bocht,zonder echt na te denken.Een kind hoort het middelpunt te zijn van aandacht en opvoeding.Tegelijkertijd,creeeren we daarmee de paradox.Namelijk,het kind of jongvolwassene denkt,dat hij of zij in het middelpunt van het leven staat.Niets is minder waar.Dit komt tot uiting wanneer mensen uitgedaagd worden,en tot de conclusie komen dat ze toch niet in het middelpunt van de belangstelling staan.Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld beroemdheden en sterren op het doek.Die worden behandeld alsof zij de enige zijn in het universum.Niets is minder waar.De problemen en consequenties door deze manier van denken,en doen leidt tot depressies,crisisen en zelfs doden. Een mens staat in het middelpunt van het universum maar ook weer niet.We moeten beide kanten leren begrijpen en niet vanuit het metafysische gedachtegoed,de mens plaatsen als enige in het grote universum.Het is zeer bekrompen en zeer gevaarlijk om zo te denken.

Helaas zijn de meeste mensen bekrompen en reacties zoals bovenstaande zijn een bewijs van het metafysische gedachtegoed die totaal niet houdbaar is op de lange termijn.

Vroeger dacht men dat de aarde plat was,maar dezelfde manier van denken wordt nog steeds toegepast in allerlei andere gebieden.

Het universum bestaat uit diverse planeten,die allen uniek zijn,in hun vorm,structuur en gedaante.En alle planeten,bewegen zich rondom de zon in diverse afstanden waarvan de zon het middelpunt is,en we moeten leren begrijpen dat alles zijn bestaan te danken heeft aan fundamentele botsingen tussen diverse objecten waarvan de planeten nu zijn voortgekomen,en als we niet uitkijken om 1 planeet als zodanig te plaatsen als enige planeet binnen het universum zullen er weer nieuwe gevaren komen die deze planeet zal doen sterven.Hetzelfde geldt voor mensen. We zijn het middelpunt van het universum,maar niet als enige.Dus relativeren is het belangrijkste en jezelf bescheiden en nederig opstellen.

Groetjes

Rob op 11-11-2013 om 16:31

Heel simpel, het enige dat centraal behoord te staan is het welzijn van het kind.Wat weegt nu op tegen het welzijn van het kind,niks, helemaal niks !

Kientje op 11-11-2013 om 14:41