Home Augustinus zag eens peren hangen

Augustinus zag eens peren hangen

Door Hester Eymers op 10 december 2012

01-2002 Filosofie magazine Lees het magazine
Augustinus doet zich in zijn Belijdenissen losbandiger en baldadiger voor dan hij in werkelijkheid was, stelt biograaf Garry Wills. We moeten zijn beschrijvingen van zichzelf niet lezen als persoonlijke bekentenissen, maar als parafrasen van bijbelse teksten.
 
Denken gaat het beste in gezelschap, vond Augustinus. Hij zocht bij zijn denkbeelden altijd de passende vrienden, zodat hij nooit verlegen zat om gesprekspartners. Tijdens zijn leven veranderde Augustinus meermaals van denkrichting – van manicheïst werd hij scepticus, toen neoplatonist en ten slotte christen – en dus ook van vriendenkring. In zijn teksten bleef Augustinus het gesprek trouw door meestal te kiezen voor de dialoogvorm. Hij had altijd meerdere stenografen bij zich en schreef een immense hoeveelheid brieven (300), preken (400) en boeken (92). Het boek Belijdenissen, dat de vorm heeft van een gesprek met God, is het vaakst vertaald en daarmee waarschijnlijk zijn bekendste werk.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Filosofie.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.