Home Psyche Vanuit iemands eigen perspectief is wat hij doet vanzelfsprekend
Psyche

Vanuit iemands eigen perspectief is wat hij doet vanzelfsprekend

Door Roelof ten Napel op 17 november 2026

schrijver Roelof ten Napel
beeld Merlijn Doomernik
Heb je familie nodig? Alicja Gescinska aan een lege kersttafel
12-2026 Filosofie Magazine Lees het magazine

Schrijver Roelof ten Napel ontcijfert elke maand onze ideeën over de werkelijkheid.

Dit artikel krijg je van ons cadeau

Wil je onbeperkt toegang tot de artikelen op Filosofie.nl? Je bent al abonnee vanaf €4,99 per maand. Sluit hier een abonnement af en je hebt direct toegang.

In een toeristische straat in het hart van Amsterdam probeerden naast mij een oudere man en vrouw de massa per fiets te doorkruisen, zoals Mozes de Rode Zee, maar zonder hulp van God. Ze waren driftig aan het bellen, geen vaart aan het minderen en de vrouw riep verongelijkt en in het Nederlands: ‘Dit is een fietspad!’

Toen overkwam mij iets vreemds: ik riep geërgerd dat ze ook realistisch kon zijn. Vreemd, omdat ik zo’n fietser geregeld zelf ben. Of ben ­geweest? Ik probeer mijn leven al een tijdje te beteren, maar verwachtte niet dat daarvan iets zou komen. Al fietsend ­herhaal ik Spinoza: ‘Ik doe mijn best het menselijk handelen niet te bespotten, betreuren of verwensen, maar te begrijpen.’ Mensen zijn geen rationele wezens, maar hun gedrag is, vanuit hun eigen perspectief, vaak wel vanzelfsprekend.

Nu ik begrip heb voor de toeristen (die niet als peuter leerden om fietspaden te ruiken, of hoe een Nederlands verbodsbord eruitziet), erger ik me dus aan de fietsers. Dat helpt niet.

Is er een invalshoek waarvandaan ik beide groepen begrijp? Ik herinner me eraan dat Spinoza soms, om maar niet boos te hoeven worden, opstond en wegliep.

Even tussendoor …

Elke woensdag de beste verhalen van Filosofie Magazine in je mailbox? Schrijf je in voor onze gratis nieuwsbrief.
Ontvang wekelijks de beste artikelen van Filosofie Magazine en af en toe een aanbieding.
Loginmenu afsluiten