Levenslessen: het tij kan keren

Een drukke klas die je niet onder controle krijgt, is de grootste nachtmerrie van een docent. Toen ik nog niet lang lesgaf had ik een klas tijdens het negende uur op de vrijdagmiddag. Het was al geen gemakkelijke klas, maar op dat tijdstip had echt niemand er meer zin in. Eerst probeerde ik nog ijzerenheinig mijn lesplannen vol te houden, maar er werd niet geluisterd naar mijn uitleg en de leerlingen aan het werk zetten zat er al helemaal niet in. Ik werd steeds wanhopiger en de klas steeds rumoeriger. Ik moest het over een andere boeg gooien. Het eerste succesje was een spel waarbij de leerlingen kaartjes met filosofische vragen kregen waarover ze ter plekke één minuut iets moesten zeggen voor de groep. Dat was spannend en daardoor was er aandacht. Toen leerlingen er lol in kregen, wist ik dat het tij aan het keren was. En ik realiseerde me toen dat niet alleen ik, maar ook de leerlingen uiteindelijk willen dat er orde is. Dat was een belangrijke les voor het lesgeven. Voor de rest van het leven is de les: hoe hopeloos een situatie ook lijkt, houd altijd voor mogelijk dat het tij kan keren.