Levenslessen: geef je fouten toe

Leerlingen zijn heel goed in fouten ontdekken. Ik hoorde een leerling eens vertellen hoe een docent niet inging op een opmerking uit de klas over een spelfout op het bord. Toen de leerlingen aan het werk waren verbeterde hij de fout stilletjes alsnog. Dat vond de leerling een enorm zwaktebod.

Een flauwe docententruc is om te zeggen dat je de fout expres maakte, als test voor de leerlingen. Dat is lang niet altijd geloofwaardig. Beter kun je je fout toegeven en bedanken voor de opmerkzaamheid. Het allerbeste is als je een fout kan aanwenden voor iets goeds. Dat zag ik gebeuren in een les waarin een filosofiedocent vastliep in een onhandig gekozen voorbeeld om iets uit te leggen. De docent zag dat halverwege in en vroeg de leerlingen om een beter voorbeeld te bedenken. Er ontstond een mooi gesprek over hoe denken werkt: vaak in kronkelweggetjes en niet in een rechte lijn van A naar B.

Penicilline schijnt te zijn uitgevonden doordat een schaal in een laboratorium niet goed was schoongemaakt. Daar zijn miljoenen levens mee gered. Dat is pas glorieus falen! Geef fouten dus ruiterlijk toe en maak er het beste van.