Home Taal ‘Je weet niet wat je mist’
Taal

‘Je weet niet wat je mist’

Praktisch filosoof Elke Wiss stelt elke maand vragen bij stellige uitspraken die ze tegenkomt.

Door Elke Wiss op 05 maart 2024

Elke Wiss genieten

Praktisch filosoof Elke Wiss stelt elke maand vragen bij stellige uitspraken die ze tegenkomt.

FM3 Filosofie Magazine kun je voelen met je ogen
03-2024 Filosofie magazine Lees het magazine

Dit artikel krijgt u van ons cadeau

Wilt u onbeperkt toegang tot de artikelen op Filosofie.nl? U bent al abonnee vanaf €4,99 per maand. Sluit hier een abonnement af en u heeft direct toegang.

‘Proeven?’
‘Nee, dank je.’
‘Maar echt, je móét het even proeven!’
‘Nee, ik hoef echt niet, dank je.’
‘Je weet niet wat je mist!’
Stilte.

Ik hoorde ’m een paar weken geleden ook van een vriendin, in een andere context. Zij heeft geen kinderen (en is daar blij mee), en anderen (met kinderen, en die zijn daar, neem ik aan, blij mee) gooien deze opmerking weleens over de schutting. Zij legt uit dat ze het wel prima vindt, de vrijheid, de rust, en de anderen pruttelen: ‘Ja maar, je weet niet wat je mist!’

Waarom zou ik dit ook moeten willen?

Waarom zeggen ze dat? Wie probeert wie precies waarvan te overtuigen met deze opmerking? Het lijkt simpel: iemand weigert iets, doet iets dus niet, maakt een andere keuze, en weet dus inderdaad per definitie niet wat-ie laat schieten.

En diegene maakt waarschijnlijk een ­educated guess, heeft heus ook weleens een carpaccio of mosterdsoepje geproefd, kinderen door een speeltuin zien rennen, dus weet in die zin wél enigszins wat er te missen valt.

Even tussendoor… Meer columns lezen van Elke Wiss? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief:

Meld u aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang elke woensdag het laatste filosofie nieuws, de beste artikelen van de week en af en toe een aanbieding.
Ontvang wekelijks het laatste filosofienieuws, de beste artikelen en af en toe een aanbieding.

Waarom zeggen we het dan nog? Is de boodschap hier werkelijk dat de ander iets mist en dat niet zou weten? Of gaat het hier over iets anders? Is de boodschap hier eigenlijk ‘jij zou dit ook moeten willen’? Of zit het nog een laag dieper, en willen we met dit zinnetje stiekem goedkeuring voor onze eigen keuze? En wiens goedkeuring willen we dan?