Log in

Wachtwoord vergeten?

Word lid Log in Contact

Filosofie.nl

FM nr. 3/2019

Vrees niet, er is volop reden tot optimisme

Sebastien Valkenberg

Wie het nieuws volgt, wordt dagelijks herinnerd aan de dreigende ondergang van de aarde. Maar wie zijn verstand durft te gebruiken, ontdekt dat onze belangrijkste grondstof – het menselijk brein – onuitputtelijk is. Dat maakt de toekomst een stuk minder duister.

Optimisme is een plicht, zei wetenschapsfilosoof Karl Popper, maar oef! – wat is het lastig om de toekomst enigszins zonnig in te zien. Dagelijks waarschuwen de media wat er op ons af komt. Extreem weer door de opwarming van de aarde, grondstoffen raken uitgeput, 10 miljard monden om te voeden in 2050.

Het lijken verschillende kwaden, maar allemaal wijzen ze in dezelfde richting: die van ons. Wij zijn de boosdoeners. Onlangs nog waarschuwde Trouw in een hoofdredactioneel commentaar ‘dat de mens roofbouw pleegt op de planeet en haar uithoudingsvermogen te zeer op de proef stelt’. Alleen als we op streng rantsoen gaan, valt er nog iets te redden. 

Wanneer deze redenering bekend klinkt, dan kan dat kloppen. Stanford-bioloog Paul Ehrlich luidde de alarmklok eind jaren zestig – hij vergeleek de mondiale bevolkingsgroei met woekerende kankergezwellen – en de Club van Rome deed dat in de jaren zeventig. Al decennia wijzen onheilsprofeten erop dat het vijf voor twaalf is. Doorgaan op de huidige voet – qua consumptie, bevolkingsgroei en CO2-uitstoot – is zelfmoord.  

Verder lezen?

In een tijd waarin autoriteit, waarheid en het publieke debat onder druk staan kan filosofie met heldere analyses richting geven. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar € 4,99 per maand. U krijgt daarmee toegang tot alle artikelen uit Filosofie Magazine en Wijsgerig Perspectief plus exclusieve achtergrondartikelen, interviews en portretten. Of bestel de losse editie na.

InloggenLid Worden