Home Levenskunst Elke Wiss: ‘Moet je doorgaan als je eigenlijk niet meer wilt?’
Levenskunst

Elke Wiss: ‘Moet je doorgaan als je eigenlijk niet meer wilt?’

Door Elke Wiss op 25 februari 2022

Wiss Beeld: Enkeling
Cover van 03-2022
03-2022 Filosofie magazine Lees het magazine

Dit artikel krijgt u van ons cadeau

Wilt u onbeperkt toegang tot de artikelen op Filosofie.nl? U bent al abonnee vanaf €4,99 per maand. Sluit hier een abonnement af en u heeft direct toegang.

Mijn rode kater (ex-kater) Olle is soms een van mijn grootste leermeesters. Toen ik daarstraks over de rand van mijn laptop naar buiten keek, zag ik Olle in de tuin. Hij liep op een eik af, zette zijn nagels erin en keek naar boven. Gisteren zat hij ín diezelfde boom en nu maakte hij aanstalten om omhoog te klimmen. Hij deed het niet. Kom op Olle, dacht ik. Wie A zegt, moet ook B zeggen!

Direct vroeg ik me af of dat klopt. Moet je doorgaan als je eigenlijk niet meer wilt of kunt? Of ergens gewoon geen zin in hebt? Is het verdacht om je te bedenken? Ik hoef niet veel moeite te doen om voorbeelden te vinden van dingen waar ik beter wat eerder mee had kunnen stoppen. Geen B zeggen waar ik A al gezegd had. Die ene relatie, die ene baan, dat ene contract.

Toch lijkt het alsof we niet makkelijk stoppen met zaken die niet meer bij ons passen. En als iemand het wel doet, duurt het niet heel lang voordat ergens het idee klinkt: ‘Wie A zegt…’ Waar komt dat idee vandaan? Is het een vreemd soort perfectionisme? Calvinisme wellicht? Het neemt in elk geval het plezier van experimenteren weg. Uit­proberen, onderzoeken of iets past, en zo niet: door naar de volgende hobby, baan, relatie, vriendschap of woonplaats.

We lijken mensen die snel ergens mee stoppen te wantrouwen. Die noemen we ‘opgevers’, ‘twijfelaars’, ‘lanterfanters’. Ook ik heb me daar weleens schuldig aan gemaakt. Wanneer mijn zusje met de zoveelste studie of opleiding stopte omdat die toch niet helemaal haar ding was, stond ik (al dan niet hardop) met mijn oordeel klaar.

Hoe zou de wereld eruitzien als we onszelf toestemming gaven om eerder te stoppen én anderen er niet op zouden afrekenen? Zouden we meer durven experimenteren? Vrijer uitproberen wat ons past en wat niet? Beginnen, evalueren en weer afhaken en opnieuw beginnen? Wat mij betreft wordt het tijd voor een nieuwe moraal: wie A zegt, mag lekker zelf weten of-ie B zegt.

Relevante berichten

‘De Stoa is geen zelfhulp, maar een manier van leven’
‘De Stoa is geen zelfhulp, maar een manier van leven’
Levenskunst

‘De Stoa is geen zelfhulp, maar een manier van leven’

Op zaterdag 9 april vond de eerste Nederlandse Stoicon-X plaats in Den Haag. Op het internationale event rondom de stoïcijnse filosofie spraken schaatskampioen Mark Tuitert en de filosofen Dennis de Gruijter en Pablo Lamberti over hun toepassing van de klassieke levenskunst. In Amerika draait de Stoa vaak om individueel succes, in plaats van om nederigheid. Hoe was dat op deze avond?

Lees meer
Filosoof Humberto Schwab: ‘Mensen denken dat ze denken’
Filosoof Humberto Schwab: ‘Mensen denken dat ze denken’
Levenskunst

Filosoof Humberto Schwab: ‘Mensen denken dat ze denken’

De meeste mensen denken niet, stelt filosoof Humberto Schwab. Ze herhalen ‘verslavende gedachten’. In Spanje ontwikkelde hij een praktisch-filosofische methode om je leefwereld te veranderen.

Lees meer
Miriam Rasch: ‘Zelfhulp is narcistisch’
Miriam Rasch: ‘Zelfhulp is narcistisch’
Levenskunst
Voor leden

Miriam Rasch: ‘Zelfhulp is narcistisch’

De afgelopen tijd heb ik me verdiept in het genre van het zelfhulpboek. Niet om een beter mens te worden – al hoopte ik (vergeefs) als bijvangst het geheim van een gelukkig leven te ontrafelen – maar om redenen van professionele aard. Ik ben niet de enige die zich met… Read More

Lees meer
‘De mens is niet het enige wezen dat denkt’
‘De mens is niet het enige wezen dat denkt’
Levenskunst

‘De mens is niet het enige wezen dat denkt’

Vincent Icke is sterrenkundige, beeldend kunstenaar en publicist. Onlangs schreef hij Licht voor de filosofische denktank Nieuw Licht. beeld Martin Dijkstra 1. Wat kan ik weten? ‘In principe kan ik alles weten waar ik mee in aanraking kom, maar in de praktijk past al die kennis niet in mijn hoofd. Dat betekent dat ik… Read More

Lees meer