Home Opvoeding Deze filosoof leert ons ‘loskloppend’ denken
Opvoeding

Deze filosoof leert ons ‘loskloppend’ denken

Door Marc van Dijk op 21 augustus 2017

Deze filosoof leert ons ‘loskloppend’ denken
Cover van 09-2017
09-2017 Filosofie magazine Lees het magazine

Filosoof Awee Prins heeft een kinderboek geschreven. Hij noemt het een oefening in ‘los denken’, waar kinderen in uitblinken. Volwassenen kunnen daar een voorbeeld aan nemen. 

Welke debuterende kinderboekenschrijver mag direct samenwerken met Thé Tjong-Khing, een internationaal gelauwerd illustrator? Het overkwam filosoof Awee Prins, die eigenlijk nooit de ambitie had om zich in dit genre te begeven. Hoe het zover kwam? Prins: ‘Het zijn verhalen die ik ooit verteld heb aan onze kinderen. Ik vond veel kinderboeken saai en moralistisch, dus ik dacht: ik bedenk zelf wat. Dat lukte de ene keer beter dan de andere. Als het goed ging, schreef ik die verhalen op en legde ze in een map. Nadat mijn vrouw overleden was, nu tweeënhalf jaar geleden, bladerde ik wat door die map en kwam de gedachte bij me op om ze te publiceren, ook als een eerbetoon aan haar. Ze was een geweldige moeder en een onvergetelijke vrouw.’

In zijn woonkamer hangen stralende foto’s van haar, de meeste dicht bij waar Prins aan zijn schrijftafel zit. ‘Volgens het vorige aandoeningenboek, DSM-IV, mocht je twee maanden rouwen. Volgens DSM-5 is het nog maar twee weken. Volstrekt krankzinnig. Een kunstenaar met wie ik een project over rouw deed, zei: mijn rouw kent geen fases, geen stappen, geen plan, alleen maar duizend sprongen in het niets.’

Loskloppend denken

Het kinderboek gaat niet over rouw. Allerminst. Het zijn speelse, vrolijke verhalen waarin alles mogelijk is en waarin evengoed veel misgaat. Is er iets filosofisch aan het resultaat? In elk geval niet in de vorm van een moraal. Hoewel, de kersverse kinderboekenschrijver heeft wél een duidelijke opvatting over wat volwassenen van het boek zouden kunnen leren. ‘Deze verhalen zijn oefeningen in los denken. Voor jong en oud, maar kinderen kunnen dat van nature. Volwassenen kunnen het ook, maar die zijn het meestal verleerd. Hun denken moet juist worden losgeklopt. 

Volwassenen denken bijvoorbeeld dat ze kritisch kunnen denken, maar dat kan helemaal niet. Want als jij echt kritisch bent, zou jouw positie ook voortdurend ter discussie moeten staan. Kritiek, analyse, ironie, scepticisme, relativisme – het zijn allemaal vergeefse, arrogante posities. Loskloppend denken is voor volwassenen een manier om iets te bereiken wat ze als kind nog konden. Ik bedoel dit niet nostalgisch. Denk eerder aan een hond die uit het water komt en flink zijn kop schudt, waardoor hij even wat ruimer in zijn vel komt te zitten.’

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Filosofie.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.