Het menselijk gewoon

Vatten

Hoe gewoon is het menselijk gewoon? Coen Simon en Bianca Sistermans kijken eens goed in woord en beeld. Deze keer: vatten.

Door Coen Simon op 21 oktober 2022

bouwzakken vaten menselijk gewoon gras beeld Bianca Sistermans
FM11 Filosofie Magazine november
11-2022 Filosofie magazine Lees het magazine

Dit artikel krijgt u van ons cadeau

Wilt u onbeperkt toegang tot de artikelen op Filosofie.nl? U bent al abonnee vanaf €4,99 per maand. Sluit hier een abonnement af en u heeft direct toegang.

Of het nu een kopje is voor thee of een bouwzak voor aarde, het zijn tijddragers. Ze kunnen tijd stilzetten en tijd maken. In plaats van je hand als kommetje te gebruiken, of zelfs zonder enig middel (onmiddellijk!) als een beest rechtstreeks uit de bron te slurpen, vervaardigen we herbruikbare middelen die dit voor ons doen: vatten. ‘De kruik is geen vat omdat ze werd vervaardigd,’ schrijft Martin Heidegger, ‘maar de kruik moest worden vervaardigd omdat ze dit vat is.’ Het maakt niet ‘dat de kruik door de pottenbakker werd vervaardigd’; het kenmerkende van het vat is gek genoeg niet het omhulsel, het is niet het servies in je kast. Het kenmerkende laat zich niet vatten, het is het vattende zelf. In een vat kan thee afkoelen of een plant tot bloei komen. En zo bestaat menselijke cultuur uit middelen die tijd vatten. Bestaat tijd dan nooit onmiddellijk?