Home Ouderdom De waarde van het ouder worden
Ouderdom

De waarde van het ouder worden

Door Jan Baars op 05 maart 2013

04-2003 Filosofie magazine Lees het magazine
De meesten bereiken gezond een hoge leeftijd, desondanks zijn ouderen een ‘probleem’.  In een jonge en snelle samenleving zouden kwetsbare, trage ouderen immers  niets meer bij te dragen hebben. De leeftijd geldt daarbij als onverbiddelijk: veertigers zijn al  ‘oudere werknemers’ en boven de 65 geldt bijna de plicht van een éénmalige reis naar Huize Avondrood. Deze opvatting van ouderdom ontkent waar het in het leven om gaat. Kwetsbaar­heid is een positieve waarde van het hele menselijk bestaan.
 
Nederland heeft in enkele decennia een paradox voortgebracht die in de nabije toekomst grote gevolgen zal hebben: de paradox van de steeds jongere oudere. Hoewel het gemiddelde aantal gezonde levensjaren sterk is toegenomen, wordt men op een steeds vroeger moment in dit veranderende perspectief van de levensloop  als ‘oud’ gediskwalificeerd. Deze paradox is vooral in het leven geroepen door een onkritische acceptatie van processen die op de arbeidsmarkt zijn ontstaan. Een onkritische acceptatie die des te gemakkelijker verliep omdat ze aansloot bij culturele beelden van een jong, dynamisch en onkwetsbaar leven. Een doordenking van deze paradox zal ik vooraf laten gaan door een korte schets van de betreffen­de maatschappelijke ontwikkelingen.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Filosofie.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.

Relevante berichten

Mag euthanasie bij dementerenden die niet ondraaglijk lijden?
Mag euthanasie bij dementerenden die niet ondraaglijk lijden?
Ouderdom

Mag euthanasie bij dementerenden die niet ondraaglijk lijden?

Volgens rechtsfilosoof Ronald Dworkin moet bij mensen met dementie euthanasie worden toegepast als ze daar vroeger in een wilsverklaring om vroegen. Oók als ze als dementerende niet ondraaglijk lijden. In zijn boek Het zelfgekozen levenseinde betoogt Klaas Rozemond dat Dworkin een ernstige vergissing begaat. Een voorpublicatie.   Ronald Dworkin (1931-2013)… Read More

Lees meer
Jong van geest? Schrik dan niet van de ouderdom!
Jong van geest? Schrik dan niet van de ouderdom!
Ouderdom
Voor leden

Jong van geest? Schrik dan niet van de ouderdom!

Steeds meer willen we eeuwig jong zijn. Maar wie jong van geest is, zal volgens Bas Nabers juist ook de ouderdom waarderen. Toen ik vijf was, wilde ik altijd vijf blijven. Ik kon me best voorstellen dat volwassen-zijn voordelen had, maar wat me bezighield, was dat ik geen vat… Read More

Lees meer
Niemand is onsterfelijk
Niemand is onsterfelijk
Ouderdom
Voor leden

Niemand is onsterfelijk

‘Leven moet een mens zijn leven lang leren,’ zei Seneca. De Duitse levenskunstfilosoof Wilhelm Schmid onderzoekt in zijn nieuwste boek de kunst van het ouder worden. Hij vindt een antwoord in gelatenheid. ‘Gelatenheid betekent dat we ons vertrouwd moeten maken met het onooglijke woordje “nog”. “U bent nog best fit!”’ Het… Read More

Lees meer
Ouderdom
Voor leden

Bert Keizer: Langer leven

Het streven naar geluk kent vele vormen. Het grappigst is de stroming die ervan afziet naar geluk te streven, het boedhisme, in de hoop dat je je op die manier wat makkelijker neerlegt bij je ongeluk, zodat je je minder beroerd voelt – dat wil zeggen, per ongeluk toch gelukkiger… Read More

Lees meer