Sinds Immanuel Kant (1724-1804) nemen we aan dat we de werkelijkheid niet op zichzelf kunnen kennen. Het Ding an sich laat zich niet zien, omdat ons waarnemingsvermogen de dingen nu eenmaal alleen maar op onze manier laat verschijnen. Toch blijven we hardnekkig denken dat de kale werkelijkheid die we met onze blik bedekken de echte is. En dat alle lagen die wij aanbrengen niet echt zijn – of kunst in het beste geval. Maar echt, er zal nooit iets anders te zien zijn dan de lagen die we terzijde schuiven. En de vraag is of de dingen op zichzelf wel zo leuk zouden zijn zonder onze antropomorfe blik. We zingen niet voor niets Autumn leaves over de dode bladeren die de aarde bedekken.
Even tussendoor …
Meer van hetzelfde anders zien? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief:
