Home Paradijs in de achtertuin

Paradijs in de achtertuin

Door Patrick van IJzendoorn op 19 maart 2013

05-2004 Filosofie magazine Lees het magazine
In de Franse tuin staan de bloemen in regimenten opgesteld om een eerbetoon te brengen aan de vorst. Een crime voor Immanuel Kant, die zich liever liet betoveren door de ‘democratische’ Engelse tuin.

 

In Julian Barnes’ roman Engeland, Engeland wil projectontwikkelaar Sir Jack Pitman het oude Engeland nabouwen op het eiland Wight. Met zijn adviseur overlegt hij hoe dit product ‘in de markt moet worden gezet’. Al snel klinkt het ‘Shakespeare, koningin Victoria, de Industriële revolutie, tuinieren…’ Tuinieren! Hoe kan het ook anders. De ‘wilde’ Engelse tuin heeft altijd een grote populariteit gekend, bij Rudyard Kipling, de grote schrijver van het Engelse Empire, tot de miljoenen kijkers van Hidden Gardens en de hedendaagse landschapsarchitecten. Buiten Engeland waren opvallende bewonderaars Louis Napoleon III en Immanuel Kant, die in de Engelse tuin een voorbeeld van ‘het Schone’ zag.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Filosofie.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.