Filosofische reis

Mirella van Markus' Filosofische Reis



klik om een oordeel te geven!
 Voor Filosofie Magazine maak ik een filosofische reis op zoek naar zelfinzicht. In mijn columns onderzoek ik hoe wijsheden van filosofen mij kunnen helpen om te gaan met dilemma’s uit mijn dagelijks leven.
Deze maand vroeg ik mij af hoe noodzakelijk kunst voor mij is? Hoe beinvloedt kunst mij als mens, de manier waarop ik in de wereld sta, om mij heen kijk en met mensen omga? Kan ik mezelf door middel van kunst ‘verbeteren’? Om antwoord hierop te vinden, ben ik naar een workshop van ‘Brandstof’ gegaan: ‘Kunst omdat het voedt’. Daar werd ik getroffen door een kunstwerk dat ik afstotelijk vond. Ik wilde het liefst wegkijken, maar werd er tegelijkertijd naartoe getrokken; Naaktportret in een rode stoel van Lucian Freud. Wat deze tegenstrijdigheid over mij zegt, vond ik het onderzoeken waard. Geen gemakkelijke opgave. Ik kwam terecht bij filosoof Umberto Eco, die stelt dat het mooie niet zonder het lelijke kan. Zonder het lelijke wordt het bestaan ondraaglijk saai. Op alleen het aantrekkelijke ben je snel uitgekeken, als dat alles blijkt te zijn wat er is. Het lelijke daarentegen, kan mooier worden als er onder het lelijke oppervlakte wat mooiers schuil blijkt te gaan. Tot die verklaring was ik in mijn column gekomen, maar op twitter ging mijn filosofische reis door. Een van mijn medereizigers tweette waar ik zelf nog niet aan had gedacht: JoelvdRee @MirellavMarkus @filomag je verlangt naar de ervaring en doorleefdheid van de vrouw. zelfs de stoel heeft al veel meegemaakt. kan dat?
Het raakte me meteen. Door deze zin werd ‘Naaktportret in een rode stoel’ in een klap een soort rode draad door mijn leven. Ik heb mezelf uiteraard al vaker afgevraagd waarom ik doe wat ik doe. Daar zijn meerdere redenen voor te bedenken. Maar een daarvan, waarom ik het liefst mensen interview, hun ervaringen en drijfveren hoor, is toch een excuus om hun levens mee te beleven. Alsof ik op die manier in mijn ene leven meerdere levens leef, vanaf een veilige afstand. Net als een auteur of acteur.
En zo is het ook met filosofie. Het leven vanaf een afstandje beschouwen, observeren. Zonder te vergeten zelf te leven. Misschien is het beschouwen van je eigen leven wel het lastigst om te doen, omdat je er tegelijkertijd altijd nog in zit. Daarom zijn medereizigers zo fijn, die je weer tot nieuwe inzichten brengen. Bij deze dank ik mijn medereizigers en hoop nog vele inspirerende medereizigers te ontmoeten tijdens mijn filosofische reis. http://www.twitter.com/MirellavMarkus

Reacties

Hoe noodzakelijk kunst is zal voor iedereen anders zijn.
Iedereen ervaart dingen op een andere manier en heeft verschillende ingangen om dingen te ervaren.

Kunst laat mensen op een bepaalde manier naar dingen kijken,brengt dingen in beweging, laat mensen over onderwerpen nadenken en bovenal in zichzelf kijken.Kunst is kunst als het iets met je doet. Ieder persoon ziet hetzelfde kunstwerk weer anders, namelijk vanuit zijn eigen werkelijkheid in samenspel met het kunstwerk. Daarom is kunst heel belangrijk..vind ik.
Kunst kan ook bepaalde belangrijke onderwerpen aan de kaak stellen die spelen in de maatschappij.
Daarnaast is kunst voor mij persoonlijk ook de versiering van het leven.

Janneke Vloet op 18-08-2011 om 13:56

Een echte eenduidige definitie van Kunst is er niet, anders hoefden we die vraag ook niet telkens weer te stellen. Kunst is dus wat iemand Kunst noemt of wat door anderen als Kunst gezien wordt.

Wanneer ervaren we iets als Kunst? Meestal alleen als we weten dat het "Kunst" is. Wat onderscheidt deze ervaringen dan van andere ? Dat is dan de eigenlijke vraag m.i.

Wat mij betreft stel je je op een dergelijk moment open om iets niet op zijn eerste verschijningsvorm te beoordelen. Je probeert te kijken, te luisteren, i.h.a. je open te stellen voor de ervaringen van een ander. In de mate waarin je dat lukt en je een ogenschijnlijke werkelijkheid op de een of andere manier anders ervaart dan gebruikelijk (bijv. intenser of vol met verrassingen) kun je zeggen dat je van Kunst geniet.

Naarmate dit meer mensen lukt bij een bepaald "Kunstwerk" zal dit werk ook algemener als Kunst beschouwd worden.

Kunst heeft in die zin dus weinig van doen met mooi/lelijk. Te veel "mooiigheid" hoeft niet meer aan te spreken. Kunst kan dan kitsch worden. Terwijl lelijkheid je kan shockeren en je een waarheid kan doen inzien, waardoor de Kunstervaring toch bereikt kan worden.

De vraag naar noodzakelijkheid is eigenlijk een beetje een rare. Hoe noodzakelijk is het leven ??
Iets kan pas noodzakelijk zijn als er een doel gesteld worden. Kunst op zich zal dus niet noodzakelijk zijn. Je kunt het als noodzakelijk voelen omdat je je ermee kunt "voeden" , bijv. Iemand anders doet dat wellicht weer op een andere manier.

Ik persoonlijk kan kunst niet wegdenken uit mijn leven.

jos op 04-07-2011 om 13:56

Bovendien is kunst ook niet een defineer baar begrip ? Andre hazes is dat kunst ? zijn vormen van vernieling kunst ? iets maken ? vissen ? je werk ? / laten we aanemen dat kunst een definitie heeft al is het maar een idee dan hoeft die kunst dus ook helemaal niet noodzakelijk te zijn . en als die iets noodzakelijks is dan heeft het dus een doel bijvoorbeeld om je aant het denken te zetten maar dan zou je dus ook weer eindigen bij dat alles wel kunst kan zijn ?

Meester op 31-05-2011 om 13:56

@ anita de ruiter,

Kunst kan door ieder mens anders worden ervaren, maar het is wel interessant om op gezamelijk op onderzoek uit te gaan waar deze ervaring vandaan komt.. Je verkrijgt meer inzicht in de betekenis van je beleving van een kunstwerk, wanneer je deze kan plaatsen op de subjectieve horizon van meerdere belevenissen. Zonder de medereiziger kan je een belevenis niet beschouwen.

Roos op 24-05-2011 om 13:56

Hoe noodzakelijk kunst is voor jou, is aan jou om te bepalen.
Kunst wordt door ieder mens anders ervaren, sommige vinden iets mooi of niet, maar benaderen het niet vanuit een filosofisch oogpunt.
Kunst is een uitingsvorm, en elk mens, elke kunstenaar uit zich op zijn/haar eigen wijze.
Daaruit blijkt het individu.

Anita de Ruiter op 21-05-2011 om 13:56