Berichten uit de grot

Voice of Holland geeft hoop

televisie, Dalrymple

klik om een oordeel te geven!

Zonder mijn dochter zou ik nooit naar The Voice of Holland hebben gekeken, maar gaandeweg is die enorm populaire zangwedstrijd op televisie onder mijn huid gekropen. Ik leefde mee met de kandidaten, thuis bespraken we de verschillen in persoonlijkheid en zangstijl, en ik heb zelfs enkele keren de babbelsites rond het programma bezocht om te zien wat andere kijkers van deze of gene zanger vonden.

In een bepaald opzicht is The Voice of Holland commerciële televisie op zijn ergst. De uitzending wordt tergend vaak onderbroken voor reclames. Wij kijkers krijgen de aansporing dure SMS-jes te sturen om onze favoriet 'veilig te stemmen'. Die kandidaten zelf lurken opzichtig aan drankjes van de sponsor en snaaien snoepjes van weer een andere sponsor. We moeten onwaarachtige prietpraat aanhoren over dat het zo 'genieten' is op dat podium, terwijl je de zenuwen af en toe door de kelen van de kandidaten hoort gieren.

Ik bedoel maar: manipulatie alom. En toch stemt dit volksvermaak me ook hoopvol. Dat komt door het talent dat soms overduidelijk aanwezig is. Zoals bij winnaar Ben, een kickboksende voorman van de getatoeëerde klasse, die haast in de spirituele zin van het woord begiftigd is met een Stem groter dan hemzelf. Een paar keer werd ik echt geraakt door de vertolkingen van hem en andere kandidaten. Dan gebeurde er iets speciaals. En het mooie is dat al die hossende mensen waar ik me vaak zo vervreemd van voel, dit ook herkennen. Wat herkennen we? Kwaliteit. Authenticiteit. Echtheid. Oorspronkelijkheid. Al die waarden die de laatste jaren juist zo lijken weg te kwijnen in het publieke domein. En de juryleden rekenen de kandidaten precies daarop af.

De Britse conservatieve denker Dalrymple moppert graag dat het volk geen normen meer accepteert - de stem van het volk kijft: 'rot op, ik bepaal zelf wel wat goed is'. De jury van dit soort talentenshows maakt echter heel duidelijk dat er wel degelijk normen zijn, dat de lat zelfs hoog ligt, dat je bovendien voor succes moet willen werken omdat talent alleen niet genoeg is. En het volk pikt dat. Sterker: het volk draagt de juryleden op handen. Wij, het volk, snakken kennelijk massaal naar oorspronkelijkheid, naar authenticiteit, ontroering, echtheid. En we snappen ook best dat je je daarvoor moet inzetten. Dat is wat ik hoopvol vind. Hoe ironisch dat juist deze nepshow dat aan het licht brengt, en in zekere zin nog kan waarmaken ook.

Reacties

intrigeren emotioneel spannend en tegelijkertijd volledig zinloos geen enkel resultaat niet één zal er serieus doorbreken als ster artiest dan een zinloos bestaan als theater artiest of arena zanger , uit geen enkel show is een persoon opgestaan die wereld wijd zijn muziek zal verkopen terwijl een nederland voetballer spelend in engeland wel wereld wijd bekend is en wordt
sterker nog een nederlandse zangeres heeft getracht in europees song contest te winnen maar droop met staart tussen de benen weer af in een totaal fiasco .
Een leuk tv programma is prima maar laat men dan alstublieft ook voorzorgen dat er resultaat uit voort komt

jan-paul op 06-06-2013 om 15:12

wij willen al een half jaar meedoen


Vr groeten,

Noelle luna vira

noelle en luna en vira op 23-10-2011 om 15:12

ik wil echt zooooooooooooo graag een kinder voice of holland ik zing al heel lang en ik wil supergraag meedoen!!

emily op 24-04-2011 om 15:12

Ik ben het er helemaal mee eens. Het is lang geleden dat ik me echt heb weten te intrigeren om iets dat gaande was op televisie. Eindelijk een programma dat let op kwaliteit. En niet zozeer op 'good looks', drama en styling. Alhoewel er zat momenten waren die dat tegenspreken, de essentie was goed het ging om de muziek. Het viel me ook op dat ze "slechte" zangers buiten lieten en de kijker thuis daarvan bespaarden. Muziek is emotie en muziek dat geen emotie losmaakt is simpelweg geen muziek. Daarom sluit ik altijd mijn ogen als ik naar een zanger(es) probeer te luisteren. Immers moeten er uiteindelijk cd's verkocht worden en die luister je met je oren, niet met je ogen! De tv programmas in het algemeen beginnen ook kwalitatief beter te worden. Het lijkt alsof we uit onze schulp beginnen te kruipen en beginnen te focussen op wat echt belangrijk is. Televisie wordt volwassen.

V. op 13-02-2011 om 15:12