Grondslagen

wiskunde, fysica, deeltjes, bewustzijn

klik om een oordeel te geven!
Het ontdekken van de diepste grond, het uiteindelijke fundament waar iets op rust, is een ervaring die een heel eigen vreugde teweegbrengt. Zo dacht ik altijd dat wij een tientallig stelsel hadden op grond van de ‘intrinsieke logica’ (ik zeg maar wat) die de getallenreeks 1–10-100–1000 et cetera aankleeft. Deze getallenreeks heeft immers een dermate abstracte status dat je met een gerust hart kunt zeggen dat het getal 1000 voor eeuwig zal blijven bestaan, ook als er geen mensen meer zijn.

Dit is onzin. Sympathieke onzin, maar toch. Wij hebben een tientallig stelsel omdat we tien vingers hebben, en de vraag hoeveel koeien, meloenen of speerpunten waren geleverd werd aanvankelijk met behulp van aantallen vingers vastgesteld. Wiskunde heeft dus een benig fundament. Da’s andere koek dan Russells Principia Mathematica. Maar ook in dat werk wordt het fundament van wiskunde buiten de wiskunde gezocht. De basis van wiskunde kan immers geen sommetje zijn, want dat is al wiskunde.


Foto Thinkstock

Dat van die vingers vind ik erg bevredigend, want je snapt het en het probleem is weg. Zo mooi loopt het niet bij het fundament van materie. Wat ons het meest treft in de voorwerpen om ons heen is de duwbaarheid, de massiviteit, het gewicht dat ze hebben. Datgene wat een stoel onderscheidt van een stemming. Dit massieve kun je niet herleiden tot de korreltjes waar voorwerpen uit bestaan, want die zijn zelf massief. Elementaire deeltjesfysica begeeft zich dan ook de korreltjes in en daar treffen we moleculen, atomen, elektronen (‘die zich in banen bewegen’), protonen, neutronen, Van der Waals-krachten, elektrische ladingen, neutrino’s, Higgs-deeltjes et cetera. We zijn geneigd om ons idee van heel kleine korreltjes of balletjes mee te nemen naar deze wereld – kijk maar naar de modellen die we ervan maken. En dat is nou net wat een elektron niet is: een soort korreltje. Dat snap ik niet, en ik ervaar dan ook nooit enige opluchting bij fysica. Uit duizend dingen blijkt dat het werkt, maar wat een elektron nou eigenlijk is, ik zou het niet weten.

Ook van bewustzijn zouden we willen weten waar het vandaan komt. En zoals het fundament van wiskunde geen sommetje kan zijn, en de diepe oorzaak voor de massiviteit van voorwerpen zelf niet massief, zo kan het fundament van bewustzijn zelf niet bewust zijn, want dan zou het niets uitleggen. Het is eigenlijk nog lastiger. De vraag zelf, naar de oorsprong van bewustzijn, vooronderstelt bewustzijn. En zo zou elke verklaring van bewustzijn, indien opgesteld door een bewust wezen, hetgeen te verklaren was reeds in zich bergen. De oplossing moet komen van iemand buiten de kring van bewuste wezens, want bij zo’n type zit het bewustzijn niet in de weg. Maar bewustelozen doen helemaal niet aan verklaringen. ‘Bewustzijn verklaren’ is dus als ‘paren voor kuisheid’ (om het grovere fucking for chastity te vermijden).

Op de hoogte blijven van filosofie? Neem nu een half jaar abonnement of Filosofie Magazine voor maar € 25 en kies een mooi geschenk 

Reacties

Voor we met het begrip bewustzijn schermen zou het zinvol zijn om eerst eens te bekijken wat bewustzijn is. Als bewustzijn een denken is dat zichzelf in de activiteit van denken waarneemt, dan gaat denken vooraf aan bewustzijn. Het bewustzijn ontstaat dan als de denker in staat is, de mens dus, anders als een hoger diersoort, als een soort buitenstaander , het eigen denken waar te nemen. Zoals er dieren zijn die geen ogen hebben om licht waar te nemen, terwijl het licht bestaat hoewel deze dieren het niet kunnen waarnemen, zo bestaat het denken, de gedachte, als weerspiegeling van een geestelijke werkelijkheid er voor die belichaamde wezens die het denken al denkend kunnen waarnemen. Dan zal menigeen zich afvragen wat denken dan is voordat we met het begrip denken gaan schermen. Denken, in haar hoogste vorm is het met innerlijke activiteit waarnemen van de geestelijke essentie welke zich manifesteert in materie en begrippen. Anders gezegd, het denken is hierin dus het innerlijk oog van de mens die de levende gedachte welke zich uitdrukt in materie en begrip waarneemt. Bewustzijn is de denker welke zichzelf als denker waarneemt.

Alex op 10-09-2013 om 07:18

Was er bewustzijn voor dat er tijd was?

Wie was er eerder de kip of het bewustzijn?

Vinnie op 24-06-2013 om 07:18

-DE ABSOLUTE THEORIE als reactie...

Wetten- Logica - Realiteit .
De eeuwige wetten zoals in de wiskunde, de fysica, de logica e.a. staan boven en buiten de ruimte en de tijd ; zijn noodzakelijk en hun aard is ideëel ; terwijl al het overige dat ‘is‘ , ( ook god) niet moet zijn en aldus contingent aan die eeuwige ‘wetten’ moet zijn .
Deze wetten zouden een deel van ‘het’ en van ons bewustzijn zijn ; en de structuur van de dingen ontstaat door een projectie van die ideeën-wetten .
Alleen die eeuwige ideeën en wetten zijn absoluut, dus noodzakelijk en onafhankelijk .
Logica, wiskunde, enz. zijn een absoluut MOETEN-ZIJN, bv. 2+3 MOET 5 zijn, Pi MOET 3,14...zijn, enz.; en dit MOETEN-ZIJN is aldus een absolute WIL ;
En wil of willen is als onze eigen wil om te zetten in energie ( vanuit ideeën bestaande in ons brein ontstaat denken, willen en handelen) ; energie die dus ook volgens de formule E=mc² om te zetten is in massa en materie en dus in de ‘dingen’ zelf van onze realiteit (schepping) ; dus E=mc² wordt E=mc²=Psy (psy= wil, bewustzijn, waarvan de eeuwige wetten deel uitmaken) .
Kortom Logos -logica- een nieuwe ‘god’ ; een nieuwe Theorie van Alles …; een godsbewijs of bewijs van het 'absolute' ..., of god ?

Valère De Brabandere op 19-06-2013 om 07:18

Citaat: "De vraag zelf, naar de oorsprong van bewustzijn, vooronderstelt bewustzijn. En zo zou elke verklaring van bewustzijn, indien opgesteld door een bewust wezen, hetgeen te verklaren was reeds in zich bergen. De oplossing moet komen van iemand buiten de kring van bewuste wezens, want bij zo’n type zit het bewustzijn niet in de weg."

Vaak gehoorde denkfout. Die gedachte gaat er nl. van uit dat dat wat 'bewezen' moet worden (waarvan het wezen en de aard volledig en afdoende aangetoond moeten worden) van een bepaalde soort of type is. Stel dat het bewistzijn straks volkomen deterministisch verklaard kan worden uit chemische en/of quantum-processen en effecten. Dan zegt Bert Keizer dat die verklaring niet deugt omdat er een brein in de weg zat? Weet ik niet echt wat pijn is omdat mijn brein (die in die pijn een rol speelt) daarin een functie vervult?




Bauke Jan Douma op 02-06-2013 om 07:18

Is alles niet gewoon een illusie?

Maarten op 29-05-2013 om 07:18

-Het heelal is de fenomenale vorm van bewustzijn ; dat zelf absoluut is en zich vertoont in >>>wiskunde, fysica, deeltjes en bewustzijn>>>
-Alles is een vorm van 'communicatie' en van feiten ; volgens Wittgenstein " is de wereld het geheel van feiten, eerder dan van dingen'.
-En het enige 'absolute zijn' is er een van logica en bewustzijn ...

Valère De Brabandere op 20-05-2013 om 07:18

dit is leuk om te lezen maar kom met de vraag waarom is het heelal een gematerialiseerd bewustzijn ??? niet alles is gematerialiseerd

jan-paul op 17-05-2013 om 07:18

Op deze site kwam ik een heel ander, en voor mij interessant zicht op bewustzijn tegen

http://www.elektoor.com/archief/jaargang-5-2012/gouden-visie-52-april-2012/lilaca-en-de-werelden-van-bewustzijn.aspx

a.vrijlant op 16-05-2013 om 07:18

Het heelal is gematerialiseerd bewustzijn, althans als je de kwantumwetten begrijpt. Sterker nog: het heelal is leeg, het "bevat" alleen informatie opgeslagen in een alomvattend bewustzijnssysteem. Ruimte, tijd, materie, energie zijn de informatie eenheden waar de database genaamd "heelal" uit bestaat. Een elektron is een informatieplaats die de voornoemde informatieeenheden bevat. Als ik van A naar B loop verruil ik tijd voor ruimte en veranderd mijn informatie-unit.
www.bewustzijnisalles.nl

Mattees van Dijk

Mattees van Dijk op 15-05-2013 om 07:18