De eeuwige wederkeer van


klik om een oordeel te geven!

Is het mogelijk om via twitter een filosofisch essay te schrijven? De redactie gaat het experiment aan, en iedereen die mee wil doen is uiteraard van harte welkom.  Het moet tenslotte een echt ‘user generated’ verhaal worden, wat we ook (als er iets coherents uitrolt) ter plaatsing gaan aanbieden aan Filosofie Magazine. 

Toch zal het moeilijk worden zonder enkele spelregels. Daarom, voor wie mee wil doen:

Onderwerp. Om wildgroei te voorkomen, heb ik - geheel democratisch - een onderwerp gekozen. Dat luidt, toepasselijk, virtuele vriendschap. Is het mogelijk daadwerkelijke vriendschapsbanden op te bouwen met iemand die je niet of nauwelijks ontmoet? In de geschiedenis van de filosofie speelt vriendschap, en vooral verschillende vormen van vriendschap, een belangrijke rol. Grote namen hierbij zijn onder andere Aristoteles, Montaigne en Nietzsche. Zie het zomernummer (nr. 6) van Filosofie Magazine uit 2008. Zie ook dit interview  uit die special met Paul van Tongeren.  

Maar hoewel men vroeger weliswaar ‘virtuele’ vriendschappen per brief onderhield, konden deze klassieke denkers niet bevroeden dat er ooit uitgebreide ‘online’ gemeenschappen zouden ontstaan, van mensen die elkaar nooit of nauwelijks zien. Maar wat is het karakter van deze gemeenschappen? We zien dat op sociale media zonder al te veel problemen intieme details en foto’s worden verspreid, dus terughoudend zijn deze gemeenschappen zeker niet. Lief en leed worden gedeeld, er worden grappen gemaakt, discussies gevoerd, gesteggeld – en toch: kan je deze banden vriendschappelijk noemen?  Een aantal bronnen zijn ondermeer  twee boeken van Stine Jensen:  Echte vrienden en Dag vriend! Een wat moeilijker overzichtartikel over vriendschap vindt u op de Stanford encyclopedia of philosophy

- Duur. Om het onderwerp neer te zetten, schrijf ik de eerste twee tweets, op maandag 8 oktober. Het hele project loopt tot en met vrijdag. Eerdere en latere tweets worden niet gebruikt.

- Hashtag. Als hashtag gebruiken we #twitfil . Een afkorting van twilosophy. Gebruik dus die hashtag, dat maakt het voor mij overzichtelijk.
  
- Frequentie Om het dialectische proces in gang te houden, twitter ik elke dag één of twee keer over het onderwerp.

Iedereen is uitgenodigd om mee te doen, en in enkele tweets zijn of haar gedachten over online vriendschap te delen. Enkele overwegingen: 

Niet te snel ‘ik vind’ of de persoonlijke anekdote. Probeer gebruik te maken van citaten en bronnen.

Reageer op andere tweets, maar probeer eerder het inzicht een stap verder te brengen, dan die meteen af te serveren. Het moet tenslotte een gezamenlijk verhaal worden. Overigens hoeft u niet op anderen te reageren. Een treffend inzicht kan ook. Ik schrijf het later wel aan elkaar.

Vermijd onderlinge discussies. Dat maakt het verhaal schrijven er niet eenvoudiger op.


Wees spaarzaam met tweets. Een of twee per dag is al voldoende. Geef anderen de ruimte.

Aan het einde van de week verzamel ik alle tweets, en probeer ze logisch aan elkaar te schrijven. Ik sta me de vrijheid toe te rommelen met de volgorde (uiteraard niet met de inhoud!). Ook mijn verbindingszinnen zijn nooit langer dan 140 tekens. Uitgangspunt is dat het hele essay in volgorde opnieuw getwitterd kan worden.

Reacties

vriendschap kan ook 'veel praten met elkaar inhouden'.

Razdo op 12-10-2012 om 16:25

Prachtig plan Leon! Hier heb ik zeker iets over te melden. Ik doe mee!

Olga Leever (@schrijf_ster) op 05-10-2012 om 16:25