Log in




Wachtwoord vergeten
Log in | Word lid | Service

Filosofie.nl

Filosofie Abonnement

‘De groeipijnen van Turkije’

dinsdag 14 februari 2006

Volgens Seyla Benhabib leert Turkije langzaam onder ogen zien dat het een multiculturele natie is. Helaas gebeurt in Europa precies het tegenovergestelde.


In Europa werd de aanklacht tegen de Turkse schrijver Orhan Pamuk - die het waagde te spreken over een publiek geheim: de massamoord op Armeniërs - met argusogen gevolgd. Toch blijkt uit het feit dat Pamuk is ontslagen van rechtsvervolging dat zaken verschuiven. Volgens Harvard-filosoof Seyla Benhabib, zelf van Turkse origine, zit Turkije middenin een pijnlijk proces om de eigen multiculturele erfenis onder ogen te zien, en de idee van één gezamenlijke identiteit precies te zien als wat het is: niet meer dan een idee. De toenemende openheid in politiek en media over de massamoord op Armeniërs zijn onderdeel van dit proces. 

In een artikel in de Neue Zürcher Zeitung, onder de titel 'de groeipijnen van Turkije' beschrijft ze hoe de idee van een gezamenlijke identiteit in de politieke filosofie wordt beschreven als 'de mythe van de oorsprong'. 'Plato noemde het al de nobele leugen. In Turkije, bedreigd door de overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog, was de mythe van de eenheid noodzakelijk om een gezamenlijke staat te stichten uit de meertalige en multiculturele resten van het Ottomaanse rijk.'

Desalniettemin, stelt Benhabib, moet uiteindelijk in een volwassen democratie 'gelijkheid' niet meer worden opgevat  als 'gezamenlijke identiteit', maar als een gelijkheid in rechten voor allen die anders zijn. Turkije moet die stap zetten, maar het kan mislukken. Een halsstarrige houding van de Europese Unie ten opzichte van de toetreding van Turkije speelt de conservatieven in de kaart. Paradoxaal genoeg, aldus Benhabib, gebeurt in de Europese Unie precies het tegenovergestelde als in Turkije. Terwijl Turkije onder ogen moet zien dat één Leitkultur niet meer 'overtuigend' is, wint datzelfde begrip in de EU juist aan populariteit. Volgens conservatieve politici 'hoort' Turkije niet bij de EU, omdat het de joods-christelijke wortels van Europa niet deelt. Benhabib: 'We leven in de tijd waarin alle bevroren categorieën van identiteit voorgoed onzeker zijn. Turkije kan net zo min zijn eigen multiculturele en multireligieuze karakter ontkennen, als dat de Europese Unie haar grenzen kan bepalen door zich te fixeren op religie en cultuur.'

 

Leon Heuts


Welkom op filosofie.nl!

Speciaal voor nieuwe bezoekers selecteerden wij negen inspirerende artikelen. Lees waarom onderzoek naar geluk niet deugt, zes soorten vervreemding op de werkvloer, hoe Socrates de opkomst van Trump al voorspelde, en meer...

Lees meer
Ik lees graag later

Als u hier uw e-mailadres achterlaat, dan sturen wij het kennismakingsdossier naar u toe. U kunt het dan op ieder gewenst moment lezen.