Log in




Wachtwoord vergeten
Log in | Word lid | Service | Ledenpagina

Filosofie.nl

Filosofie Abonnement
FM nr. 5/2018

De profeet van het Antropoceen: ‘Hou op met treuren over de ijsbeer’

Met deze knop kunt u, als u lid bent, artikelen toevoegen aan een leeslijst op uw persoonlijke pagina. Klik hier voor uw abonnement op maat.

Florentijn van Rootselaar
Eindredacteur Filosofie Magazine

De Britse filosoof Timothy Morton is de profeet van het Antropoceen, maar hij houdt niet van preken. Hij wil lachen om de ondergang. En daarna huilen.

IJsberen die uitsterven? Daar maken we ons veel te druk over, vindt de klimaatfilosoof. ‘Als er straks geen ijs meer is kunnen we ze altijd nog zwembandjes geven, of bij ons in huis opnemen.’

De filosoof-profeet van het Antropoceen, de verkondiger van de boodschap over het klimaat – zo wordt Timothy (Tim) Morton genoemd. Maar verwacht van hem geen preken, geen morele ijdelheid, geen verhalen over de slechte mens die de wereld naar de kloten helpt en ook geen pleidooi voor veganisme om de aarde te ontzien. Morton, geboren in Engeland, maar woonachtig in Houston, waar hij hoogleraar is, verbergt niet dat hij nog steeds een groot liefhebber van kaas is, vooral stilton.

‘Het echte kwaad’, zegt hij, ‘schuilt juist in degene die het kwaad aanwijst.’

Morton is de dag ervoor gearriveerd met het vliegtuig – vliegen doet de ecosoof veel, om zijn boodschap te verkondigen. Hij bezoekt Nederland omdat twee van zijn boeken net vertaald zijn: Ecologisch wezen en Duistere ecologie. Zijn haar is rossig en wild, zijn huid Engels licht – het type dat weinig zonlicht verdraagt. Als hij je hand drukt, doet hij dat lang, terwijl hij je aankijkt met zijn lichtblauwe ogen.

Morton ontleent zijn jargon deels aan de popmuziek. Nadat Björk hem had geschreven dat ze zijn werk bewonderde, schreef hij de IJslandse zangeres dat hij haar werk evenzeer bewondert, onder meer vanwege de vreemde mengeling van emoties die soms samenkomen in een nummer: verdriet, pijn, blijdschap. Björks ‘Hyperballad’ inspireerde Morton om de term ‘hyperobject’ te gebruiken. Volgens hem leven we in een wereld met hyperobjecten, zoals het neoliberalisme, maar ook de opwarming van de aarde. Die zijn even reëel als een regenbuitje of je huis. Kenmerkend voor die hyperobjecten is dat ze de gebruikelijke grenzen van ruimte en tijd overschrijden, te groot zijn om ze als object voor ons te zien. Plutonium is ook zo’n hyperobject; over 80 miljoen jaar is nog steeds de helft van de nu geproduceerde radioactieve stof aanwezig, als de mens er waarschijnlijk niet meer is.

Verder lezen?



Welkom op filosofie.nl!

Speciaal voor nieuwe bezoekers selecteerden wij negen inspirerende artikelen. Lees waarom onderzoek naar geluk niet deugt, zes soorten vervreemding op de werkvloer, hoe Socrates de opkomst van Trump al voorspelde, en meer...

Lees meer
Ik lees graag later

Als u hier uw e-mailadres achterlaat, dan sturen wij het kennismakingsdossier naar u toe. U kunt het dan op ieder gewenst moment lezen.