Log in




Wachtwoord vergeten
Log in | Word lid | Service

Filosofie.nl

Filosofie Abonnement
FM nr. 5/2015

Rancière in Maagdenhuis: 'Ik ga uit van gelijkheid'

Met deze knop kunt u, als u lid bent, artikelen toevoegen aan een leeslijst op uw persoonlijke pagina. Klik hier voor uw abonnement op maat.

Florentijn van Rootselaar
Eindredacteur Filosofie Magazine

Jacques Rancière was in de jaren zestig betrokken bij de studentenprotesten in Parijs. Nu bezoekt hij het bezette Maagdenhuis in Amsterdam. ‘De taak van het conflict is om de macht weer zichtbaar te maken.’

Een shovel duwt de deuren van de Tabakspanden in. Op het dak van de kraakpanden aan de Amsterdamse Spuistraat is net een container met ME’ers gehesen. Agenten met schild, te voet en te paard, hebben de straat afgezet. Er wordt ontruimd. Die avond zullen sommige bewoners van de Tabakspanden slapen in het Maagdenhuis, het verderop gelegen bestuurscentrum van de Universiteit van Amsterdam dat al weken door studenten is bezet.

Diezelfde middag zit een grote groep studenten in de centrale hal van het Maagdenhuis. De toehoorders hebben zich opgesteld als in een collegezaal, in een halve cirkel rondom de spreker: de Franse filosoof Jacques Rancière, die in mei ’68 ook bij de studentenopstanden in Parijs was, en die sindsdien schrijft over politiek, dissensus én kunst. Het gesprek gaat over de betekenis van een bezetting en over de verhouding tussen meester en leerling. De studenten luisteren aandachtig, ze maken aantekeningen, en stellen vragen over de bezetting, maar minstens evenveel over het theoretische werk van de filosoof.
©Roger Cremers

‘s Avonds volgt de presentatie van Rancières nieuwste boek, ook al voor een volle zaal. De ochtend erop heeft hij – voor hij de trein neemt naar Parijs – tijd voor een interview. Wat is er volgens hem aan de hand met de universiteit? ‘Op dit moment wordt niet alleen geprobeerd de universiteit rendabeler te maken. Wat we vooral zien is dat de universiteit, net als het hele educatieve systeem, een bepaalde manier van denken wordt opgelegd: het managementdenken.’

Dat nieuwe denken levert andere mensen af, zegt Rancière. ‘Op die universiteit wordt een nieuwe mentaliteit gekweekt. De geesten worden er geformatteerd. Studenten – net als de rest van de bevolking – zien zichzelf steeds meer als manager van hun menselijk kapitaal, zoals men tegenwoordig zegt. Weten zij dat zo te managen dat ze zich kunnen aanpassen? Kunnen ze functioneren in het systeem? Behoren ze tot de winnaars of de verliezers? De verliezers – de gediplomeerden zonder werk – zijn schuldig, zij zijn steeds meer verantwoordelijk voor hun eigen onderhoud. De winnaars mogen zichzelf prijzen met hun overwinning.

Verder lezen?



Welkom op filosofie.nl!

Speciaal voor nieuwe bezoekers selecteerden wij negen inspirerende artikelen. Lees waarom onderzoek naar geluk niet deugt, zes soorten vervreemding op de werkvloer, hoe Socrates de opkomst van Trump al voorspelde, en meer...

Lees meer
Ik lees graag later

Als u hier uw e-mailadres achterlaat, dan sturen wij het kennismakingsdossier naar u toe. U kunt het dan op ieder gewenst moment lezen.