Log in




Wachtwoord vergeten
Log in | Word lid | Service

Filosofie.nl

Filosofie Abonnement
FM nr. 2/2015

Ik ben een vreemde in het landschap van mijn jeugd

Met deze knop kunt u, als u lid bent, artikelen toevoegen aan een leeslijst op uw persoonlijke pagina. Klik hier voor uw abonnement op maat.

Martijn Meijer
Filosoof, schrijver

Filosoof Ton Lemaire kan zich moeilijk neerleggen bij de voortrazende veranderingen. ‘Ik wil het goede van het verleden bewaren en tot een synthese komen met het goede uit het heden.’
 
‘In de ochtend heb ik vaak de meeste inspiratie om te schrijven’, vertelt Ton Lemaire. ‘Dan voel ik me fit en fris. Na een uur sta ik meestal op om mijn benen te strekken. Of ik ga even in de tuin werken, spitten, schoffelen in de moestuin, hout zagen voor de kachel. Er is altijd wat te doen. Ik wissel graag het lichamelijke af met het geestelijke, handenarbeid met hoofdarbeid. Als ik vastloop in het boek waaraan ik werk, ga ik wandelen en dan begint het weer te stromen.’

Ton Lemaire (1941) is even in Amsterdam om interviews te geven over zijn nieuwe boek Mettertijd, maar de volgende dag gaat hij alweer terug naar Frankrijk, waar hij al jaren op het platteland woont. Tot 1990 was Lemaire docent cultuurfilosofie aan de Universiteit van Nijmegen. Generaties studenten in de sociale wetenschappen lazen zijn boek Over de waarde van kulturen uit 1976. Lemaire raakte overspannen, nam afscheid van de universiteit en vertrok naar Frankrijk, als ‘ecologisch vluchteling’, zoals hij zelf zei. Daar schreef hij een aantal belangrijke boeken, zoals De val van Prometheus (2010), waarin hij het moderne vooruitgangsgeloof bekritiseert, de illusie dat de technologie voor alles een oplossing heeft.

In Met open zinnen (2002) schrijft Lemaire dat hij niet alleen de natuur wil bestuderen, maar haar tevens lijfelijk-zintuiglijk wil ondergaan. Ook uit zijn andere boeken blijkt dat de praktijk voor hem minstens zo belangrijk is als de theorie. ‘Ik kan niet vrijblijvend filosoferen, zodat het geen enkele invloed zou hebben op mijn privéleven en persoonlijke opvattingen. Er moet een correspondentie zijn tussen de leer en het leven, zoals ook de klassieke filosofen vonden. Ik begrijp ook niet dat er natuurkenners en ecologen zijn die nauwelijks milieubewust leven. Blijkbaar beleven zij de natuur van een afstand. Voor mij is die vooral interessant als ik voel dat ik er deel van uitmaak. Alleen als ik uitga van mijn ervaring en emotie kan ik over de natuur schrijven. Dat geldt voor al mijn boeken: ik kan alleen de discipline opbrengen om een paar jaar met een onderwerp bezig te zijn als ik er ook emotioneel door gegrepen ben. Tegelijk gebruik ik mijn verstand om die emotie te beteugelen en te stileren, zodat ze bruikbaar wordt voor mijn werk.’

Verder lezen?



Welkom op filosofie.nl!

Speciaal voor nieuwe bezoekers selecteerden wij negen inspirerende artikelen. Lees waarom onderzoek naar geluk niet deugt, zes soorten vervreemding op de werkvloer, hoe Socrates de opkomst van Trump al voorspelde, en meer...

Lees meer
Ik lees graag later

Als u hier uw e-mailadres achterlaat, dan sturen wij het kennismakingsdossier naar u toe. U kunt het dan op ieder gewenst moment lezen.