Log in




Wachtwoord vergeten
Log in | Word lid | Service

Filosofie.nl

Filosofie Abonnement
FM nr. 5/2010

Is iedereen verantwoordelijk voor zijn lot?

Met deze knop kunt u, als u lid bent, artikelen toevoegen aan een leeslijst op uw persoonlijke pagina. Klik hier voor uw abonnement op maat.

Anne Havik

‘Jongeren die uitgesloten worden en geboren zijn in een gezin dat leeft onder de armoedegrens – hoe kunnen die verantwoordelijk worden gehouden voor hun lot?’ Een wandeling met de filosoof Bleri Lleshi door de Brusselse probleemwijk Anderlecht.

De tram is stampvol. Achter ons staan twee jongetjes. Ze vallen ons pas op als ze zich op het laatste moment door de deuren naar buiten wurmen. De tas van onze fotograaf is open; een van zijn camera’s is gestolen. Het begint goed.

We zijn op weg naar de Brusselse probleemwijk Anderlecht, berucht vanwege de rellen die er regelmatig plaatsvinden. Voor de zekerheid heb ik mijn sieraden en laptop vandaag maar thuisgelaten. Mijn vader, die in Brussel woont, had me gewaarschuwd toen ik hem vertelde dat ik voor dit interview de probleemwijken in zou gaan. ‘De politie komt daar niet als er iets gebeurt, hoor. Ik zou er niet heen gaan.’

Dat veel mensen de wijken nu mijden omdat ze bang zijn, is vooral de schuld van de media en van de politiek, volgens filosoof en politicoloog Bleri Lleshi. ‘Die stigmatiseren de wijken door de beelden waarmee ze ons bestoken. Journalisten en politici zijn na de rellen de wijken in gegaan om zo veel mogelijk narigheid te spotten. De positieve dingen die er ook gebeuren vallen zo in het niet. Bovendien blijft de Brusselse overheid alle problemen verklaren vanuit het verschil tussen allochtonen en autochtonen. De Brusselse samenleving is divers, en wordt steeds diverser. Daar zouden we ons voordeel mee kunnen doen, maar in plaats daarvan wordt in het debat over die diversiteit gegrepen naar begrippen als “inburgering” en “integratie”. De diversiteit wordt gezien als een probleem dat gemanaged moet worden. Op die manier sluit Brussel ze gewoon buiten.’
 

In de steek gelaten

Dat is oneerlijk, stelt Lleshi. ‘Want een eenvoudige andere manier om de rellen te verklaren, is door de hand in eigen boezem te steken. Er zijn wijken waar de Brusselse overheid al tientallen jaren niet in heeft geïnvesteerd. Dat, in combinatie met het feit dat die wijken in de media alleen getoond worden als problematisch, en zonder kansen, zorgt ervoor dat ondernemers daar geen bedrijven meer beginnen, die buurten steeds armer worden en de problemen steeds groter. De overheid heeft de jongeren die daar wonen verworpen, gedaan alsof ze niet bestonden. Het is niet vreemd dat de jongeren dan op een gegeven moment hetzelfde gaan doen, namelijk leven alsof de overheid niet langer bestaat. De jongeren voelen zich in de steek gelaten door de politiek en misbruikt door de media om steeds hetzelfde beeld in stand te houden. Ze zijn hun leven op een andere manier gaan organiseren. Onder andere binnen de criminaliteit.’

Verder lezen?



Welkom op filosofie.nl!

Speciaal voor nieuwe bezoekers selecteerden wij negen inspirerende artikelen. Lees waarom onderzoek naar geluk niet deugt, zes soorten vervreemding op de werkvloer, hoe Socrates de opkomst van Trump al voorspelde, en meer...

Lees meer
Ik lees graag later

Als u hier uw e-mailadres achterlaat, dan sturen wij het kennismakingsdossier naar u toe. U kunt het dan op ieder gewenst moment lezen.