Home Filosofie en beeld: Niet-menselijke dieren

Filosofie en beeld: Niet-menselijke dieren

Door Gijsje Heemskerk op 27 mei 2019

Cover van 02-2019
02-2019 Wijsgerig Perspectief Lees het magazine

Een bezoek aan de solotentoonstelling ‘Eaten by non-humans’ van Janis Rafa in het Centraal Museum in Utrecht.

De tentoonstelling begint in een kleine zaal, waar recht tegenover de ingang het eerste werk te zien is, de korte film ‘What Remains is a Wound Disembodied’. In de film verschijnen een aantal honden en twee mensen, ze bevinden zich op een desolate boerderij of vuilstortplaats. Na enkele minuten verwondt de vrouw zich. Je ziet niets, maar je hoort een plotselinge gil. In het volgende shot staan de honden bij de verwonde vrouw, om haar bij te staan, haar wonden uit te likken of misschien wel beide. Het is niet duidelijk of het een documentaire betreft of fictief is. Halverwege de film word ik mij bewust van de ruimte. Ik zie dat tegen de wanden achter en links van mij hoopjes zand en botten liggen. Het geeft een unheimisch gevoel. Ik begin me af te vragen: is dit zand afkomstig van de filmsetting? Zijn dat de overblijfselen van de honden uit de film? Bij nadere beschouwing zie ik dat het zand glinstert.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Filosofie.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.