Log in

Wachtwoord vergeten?

Word lid Log in Contact

Filosofie.nl

FM nr. 9/2020

Lofrede op een potlood

Sebastien Valkenberg

Hoewel iedereen elkaar voortdurend duimpjes appt, is de kunst van het loven verwaarloosd. Sebastien Valkenberg pleit voor een eerherstel van de lofrede.

Was het ooit zo makkelijk om een pluim uit te delen als nu? Iemand heeft goed werk geleverd, en hup: duimpje omhoog. Dat appje met die dikke duim is zo verstuurd. Deze emoji zit in de lift, bleek vorig jaar uit onderzoek in aanloop naar World Emoji Day, die elk jaar plaatsvindt in juli. We waren er kwistiger mee dan in 2018.

Een misverstand ligt op de loer. Hoewel de hoeveelheid duimpjes onbegrensd is, leven we slechts ogenschijnlijk in een genereuze cultuur, die de rode loper uitrolt voor uitblinkers. Wie beter kijkt, ziet dat de kunst van het loven in het slop is geraakt.

Een graadmeter voor deze ontwikkeling is het zieltogende bestaan van de lofrede. In de Oudheid was de laudatio een vitaal genre, onmisbaar in het repertoire van de ervaren spreker, beoefend door de allergrootsten. En nu? Wie zijn proefschrift succesvol heeft verdedigd, mag rekenen op een lofrede van zijn of haar promotor – ‘maximaal drie minuten’ volgens het protocol – maar verder?

Omgekeerd zijn we juist scheutig met kritiek. Een blik in de krant is veelzeggend, of zet de televisie aan. Commentatoren schuiven aan als er dingen mislopen; columnisten beginnen te tikken als iemand steken heeft laten vallen. Scepsis is de grondtoon van het maatschappelijk debat.

Verder lezen?

In een tijd waarin autoriteit, waarheid en het publieke debat onder druk staan kan filosofie met heldere analyses richting geven. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste verhalen over filosofie. Steun ons door lid te worden voor maar € 4,99 per maand. U krijgt daarmee toegang tot alle artikelen uit Filosofie Magazine en Wijsgerig Perspectief plus exclusieve achtergrondartikelen, interviews en portretten. Of bestel de losse editie na.

InloggenLid Worden